نارسایی دریچه قلب


نارسایی دریچه قلب

دریچه میترال بین حفرات سمت چپ قلب یعنی دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. در نارسایی دریچه میترال، دریچه نمی تواند بخوبی بسته شود ودر نتیجه خون دوباره به دهلیز برگشت می کند. این وضعیت باعث می شود که فشار در ورید های ریوی که به دهلیز چپ میریزند بالا برود که موجب احتقان ریوی و تنگی نفس می شود. همچنین بخاطر برگشت قسمتی از خون پمپ شده توسط بطن چپ به دهلیز چپ، سمت چپ قلب مجبور است که حجم بیشتری خون پمپ کند تا گردش خون بدن را تامین کند ودر نهایت هم بعلت فعالیت زیاد، نارسایی قلبی مزمن و تپش قلب و تنگی نفس پدید می آید.

علل نارسایی میترال :

نارسایی دریچه میترال در بزرگسالان اغلب از عوارض تب رماتیسمی است و بیمارى روماتیسمى قلب تقریباً در ۳۳% موارد وجود دارد.

سایر علل عبارتند از: پرولاپس دریچه میترال، بیمارى ایسکمیک قلب به‌همراه اختلال عملکرد عضله پاپیلر یا در برخی بیماران در اثر پاره شدن طناب‌های عضلانی که به دریچه‌های قلب متصل است (یکی از عوارض حمله ایسکمیک قلبی)، اتساع بطن چپ به هر علت، کلسیفیکاسیون حلقوى میترال، کاردیومیوپاتى هیپرتروفیک، اندوکاردیت عفونی، علل مادرزادى ایجاد می‌شود.

علائم نارسایی میترال :

خستگی زودرس نامعمول : بعلت کاهش برون ده موثر قلبی.

تنگی نفس در حین انجام فعالیت بدنی: بعلت عدم افزایش کافی برون ده قلبی.

طپش قلب (آگاهی از نامنظم و یا غیر طبیعی بودن ضربان های قلب ):

بعلت نارسایی قلبی یا آریتمی.

ادم ریه : تنگی نفس هم در هنگام فعالیت و هم در هنگام استراحت به علت جمع شدن مایع در ریه ها بعلت افزایش فشارخون ریوی ایجاد شود.

ادم محیطی: با پیشرفت به نارسایی سمت راست قلب، تجمع مایع در بافتهای بدن منجر به ادم مچ پاها می شود .

تشخیص:اکوکاردیوگرافى بزرگ شدن دهلیز چپ، بطن چپ پرکاررا نشان می دهد.اکوکاردیوگرافى داپلر در تشخیص و ارزیابى شدت نارسایی میترال کمک‌کننده است.

درمان نارسایی میترال:

بیشتر افرادی که نارسایی خفیف دریچه میترال دارند بویژه آنها که هیچ علامتی ندارند به درمان نیاز ندارند و دارای یک زندگی طبیعی، فعال و بدون مشکل هستند . عمدتاً پزشکان توصیه نمی کنند که شیوه زندگی خود را تغییر دهید و یا محدودیتی در انجام فعالیتهای بدنی و رژیم غذایی خود قائل شوید.

با پیشرفت نارسایی دریچه میترال اگر بیمارعلامت دار شود ممکن است پزشک دارویی تجویز کند تا درد قفسه سینه یا آریتمی ناشی از نارسایی دریچه میترال را بهبود بخشد.

برای مثال گاهی دارویی به نام مسدود کننده بتا را برای ضربان قلب بالا یا ناراحتی در قفسه صدری تجویز می کنند یا دیورتیک ها را برای احتقان ریوی تجویز می کنند.

گاهی درمان همانند نارسائى قلب شامل دیورتیک‌ها و دیگوکسین و کاهش پس‌بار با مهارکننده آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین، هیدرالازین می تواند شدت پس زدن خون را کاهش داده و برون‌ده قلبى رو به جلو را افزایش مى‌دهد و علائم بیمار را بهبود مى‌بخشد. همچنین در صورت وجود فیبریلاسیون دهلیزى باید از ضد انعقادها وگاهی دیژیتال نیز استفاده کرد.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *